CityDoodles, fokker van Australian Labradoodles

Ik fok mini en medium Australian Labradoodles in verschillende kleuren en vachtsoorten.
Op deze site vindt u informatie en ook vooral veel foto’s van deze geweldige honden.

Dag humpies

Het is vandaag de laatste dag van de kleintjes van Jetty bij Citydoodles. de laatste portretjes zijn geplaatst en ook een laatste stukje tekst. Dag humpies, maak er iets moois van!

Puppy-update

Wat later dan gebruikelijk, maar we hebben een heel druk weekend met en voor de pups achter de rug, zijn er nu toch nieuwe portretjes en foto's te zien bij actuele nestjes. Veel plezier weer.

Ode aan Coco

Ik kan het niet laten, morgen is Coco jarig en kan niet anders dan deze blog over haar te laten gaan. 5 kaarsjes staan er morgen op haar taart. Voor mij is Coco de start van het Citydoodlesverhaal. Met Odie en Balou kwam de droom om honden te hebben uit, maar met Coco startte de droom on te gaan fokken, of eigenlijk startte die droom natuurlijk eerder toen ik ging zoeken naar Coco, maar met haar komst kon ik echt gaan starten om mijn droom te verwezenlijken, dacht ik.... Ik herinner me nog zo goed dat we Coco hadden opgehaald. Het was een enorme lange autorit en we waren nog geen 10 minuten thuis en je zou denken dat een pup van 8 weken dan best moe en bang was, maar niets was minder waar. Coco dook binnen 10 minuten de vijver in en vond dat in het geheel niet vreemd. Rondje zwemmen, best lekker (het was februari, dus ijskoud!). We wisten toen nog niet dat dit maatgevend was voor haar hele verdere leven, maar kwamen daar snel achter. Een paar dagen later ging de bel en nietsvermoedend deed ik open om iemand met een pikzwarte en smerig pupje in zijn armen voor de deur te zien staan met de vraag of die van ons was. Jawel, Coco! Ontsnapt en door de moddersloot gezwommen, het avontuur tegemoet. 5 jaar verder is er geen beginnen meer aan om de keren te tellen dat ik op haar heb staan wachten in het bos om haar gitzwart, stinkend, maar met stralende ogen tevoorschijn te zien komen. Luistert ze dan niet goed. Jawel, ze kan geweldig goed luisteren, was de ster in alle cursussen, kan eindeloos keurig aan de voet volgen, kent bizar veel trucjes, maar ze kan het ook heel erg op haar heupen krijgen en dan vol levensvreugde het avontuur tegemoet rennen. Kwijt ben ik haar nog nooit geweest, altijd komt ze vrolijk weer terug en boos kan je dan niet op haar zijn, wat een plezier. En ja, ze kan het op haar heupen krijgen, maar haar heupen zijn ook een groot probleem. Daardoor liep de start van Citydoodles wat vertraging op. Haar heupen zijn slecht en haar knieën ook, ze is dus al snel gecastreerd en heeft nooit moeder mogen zijn, maar wat had ze dat geweldig gevonden. Ze is de allerbeste moeder die er is hier bij Citydoodles, zonder ooit moeder geweest te zijn. Alle moeders hebben dat ook snel door en laten graag de zorg aan haar over en zij doet dat met heel veel plezier. Coco is de zon in ieders leven hier in huis, voor mens en dier. Maar ook bij haar komt er af en toe een wolk voor de zon. Pijn aan haar heupen, lopen op drie poten door knieproblemen, het avontuur wel tegemoet willen rennen, maar niet kunnen: wat een verdriet. Tuurlijk wilden we haar helpen. Dus op naar Utrecht. Nog iedere dag ben ik de arts daar dankbaar die mij adviseerde niet te opereren, haar heel mager te laten zijn, alle pijnstillers weg te gooien en veel met haar hard te lopen en haar vooral hond te laten zijn, met alle streken die daar bij haar bijhoren. Zo'n levenslustig hondje mag je niet opereren en laten revalideren was zijn advies, zorg dat er kilo's afgaan (en voor iemand denkt dat ze dik was, dat was ze niet, maar nu is ze gewoon echt mager) en laat haar rennen. Dat is nu 2 jaar geleden en we dachten op dat moment dat iedere extra dag een kadootje zou zijn. Wij zetten haar op dieet, namen haar gewoon weer mee met hardlopen (wat we met alle andere honden altijd al deden) en liepen kilometers en kilometers met haar. Nee stoeipartijtjes met andere honden zijn geen goed plan, maar dat doet ze zelf ook liever niet (zo slim is ze wel), veel leuker is het om achter de fazanten aan te rennen. Nog nooit hebben we enig chagrijn gezien, terwijl ze soms toch echt wel eens pijn heeft, minder eten deed ze zonder morren en jawel ze ging weer op 4 poten hollen, ze ging weer rennen en vliegen, ze loopt met gemak weer 8 kilometer mee hard en ze straalt. Ze straalt van levensvreugde, van plezier en van genot. Voor mij is iedere dag weer Coco het prachtige voorbeeld van een fantastische manier van in het leven staan: neem de dag zoals hij komt, wees vriendelijk en aardig tegen iedereen, zoek het avontuur op en GENIET. Natuurlijk hou ik ook heel veel van mijn andere honden, maar eerlijk is eerlijk, Coco heeft een heel speciaal plekje in mijn hart en ik hoop dat we nog vele vele jaren plezier met elkaar kunnen hebben. Coco, gefeliciteerd met je vijfde verjaardag!

Puppy-update

Natuurlijk ook vandaag weer een nieuwe update over de 8 belhamels hier in huis. Lees en kijk verder bij "actuele nestjes".

De Fokhonden

 
 
U bevindt zich hier: Home