CityDoodles, fokker van Australian Labradoodles

Ik fok mini en medium Australian Labradoodles in verschillende kleuren en vachtsoorten.
Op deze site vindt u informatie en ook vooral veel foto’s van deze geweldige honden.

Oei ik groei 2

Als ik een van de 8 pupjes was hier in huis woog ik nu ergens tussen de 1 en 1,5 kilo, was ik ca 16 cm hoog en kon je me dus eigenlijk alleen maar beschouwen als een heel klein kaboutertje. Waarschijnljk zou iemand me in een glazen huisje zetten om alleen maar naar te kijken, want wat zou je anders moeten met zo'n klein kaboutertje. Maar de kleine kaboutertjes op 4 pootjes zetten we niet in een glazen huisje. Nee, de kaboutertjes op 4 pootjes zijn nu al zo "oud" dat het grote socialisatieproces moet gaan beginnen. En dat betekent dat de kaboutertjes heel veel worden geknuffeld door ons, door hun potentiële nieuwe baasjes, door andere bezoekers van dit maffe huishouden en natuurlijk ook door de andere honden. Het betekent ook dat de kleine kaboutertjes hun veilige werpkisthuisje moeten verlaten en hun blik moeten gaan verbreden. Het betekent dat ze in een mandje worden gezet en hup ineens in een andere ruimte neer worden gezet om "leuk" te gaan spelen, of ineens buiten in de kou staan. Laten we eerlijk zijn: dat vinden de kleine kaboutertjes op 4 pootjes natuurlijk helemaal niet allemaal gelijk vreselijk leuk. Stel je maar eens voor dat jij 1,5 kilo groot bent, 16 cm hoog en iemand van 1,80m die je nog nooit hebt gezien over je bolletje aait, of je ineens in een andere hele grote hal wordt geplaatst waar een beer die 10 keer zo groot is als jij "Merry Christmas" zingt. Soms maak ik me er serieus zorgen over, want dan denk ik dat we eigenlijk wel heel erg veel van de hummels vragen. Ik moet er niet aan denken dat ik in dat tempo aan veranderingen in mijn leven zou moeten wennen, ik denk dat ik direct rijp zou zijn voor een inrichting. Ik probeer daarom maat te houden en de vreselijk ouderwetse drie R'en (en wie kent ze niet: Rust, Reinheid en Regelmaat) ook heel erg veel aandacht te geven. Daar doe ik het zelf namelijk toch altijd het beste op en ik denk dat dat ook voor onze kleine kaboutertjes op 4 pootjes geldt. Socialiseren is balanceren, balanceren op een heel dun koord van introductie van nieuwe geluiden, mensen, geuren en omgevingen. Niet te snel, niet te hard en niet te veel, want dan breekt het koord of vallen ze met een enorme dreun naar beneden en is er eerder sprake van a-socialiseren. Voor mij, als fokker al vreselijk lastig, maar voor de nieuwe baasjes straks nog veel lastiger. Want er is geen hele vaste richtlijn en ieder kaboutertje is anders en kan een ander tempo aan. En alleen het tempo dat past bij het kaboutertje is het goede tempo. Het enige dat ik wel heel zeker weet is dat voor allemaal het heilige regime van de drie R'en altijd werkt!

Update pups

Een dagje later dan normaal staan er nu toch nieuwe foto's en nieuwe verhaaltjes op de website over het kleine grut hier in huis. Veel kijk- en leesplezier!

 

Oei ik groei

De meeste mensen die kinderen hebben kennen het boek "oei ik groei" wel. Het gaat er over dat kinderen in fases groeien en dat iedere groeistap gekenmerkt wordt door de eigen bijzonderheden. Heel leuk om te lezen en het geeft veel begrip over het groeiproces. Ook over de groeifases van pups is veel geschreven, hoewel ik niet weet of er net zo'n mooi boek over is als het "oei ik groei" boek. Wel weet ik dat ik zelf, ook na een aantal nestjes, elke keer toch weer enorm verbaasd ben over de 7-mijlslaarzen waarmee pups door het groeiproces heen rennen. Het is nog maar iets meer dan drie weken geleden dat we midden in de nacht met vliegende vaart over de snelweg scheurden om alle pups van Jetty veilig geboren te laten worden. Nog geen 2 ons wogen de hummels toen. 2 ons! Dat is echt helemaal niets. Hou maar eens twee pakjes vleeswaren op je hand en bedenk dat dat een echt hondje is. Bizar, en nauwelijks te geloven. Nu wegen de pups van Jetty tussen de 1 kilo en 1200 gram en ook de pups van Kato (nu 2,5 week oud) naderen de grens van 1 kilo (die waren tussen de 220 en 280 gram bij geboorte). Dat betekent dat hun geboortegewicht gewoon meer dan vervijfvoudigd is in 3 weken tijd. En dat allemaal allen maar door het drinken van moedermelk. Wat een wonderspul moet dat zijn! Maar niet alleen de toename in gewicht is zeer wonderlijk, ook de ontwikkeling in "kunnen" is iedere dag weer reden om vol verbazing naar de hummels te kijken. In drie weken tijd van nietsziende en nietshorende wormpjes naar echte hondjes die kunnen zien, kunnen horen, kunnen lopen, kunnen spelen en zelfs heel voorzichtig iets laten horen dat op een heel klein blafje lijkt. Hoe is het mogelijk dat dat kan. En hoeveel energie moet dat dat kleine lijfje wel niet kosten om zo'n stormachtige ontwikkeling door te maken. Het is niet verwonderlijk dat ze gewoon het grootste deel van de dag nodig hebben en gebruiken om te slapen, te slapen en nog meer te slapen. Wat mooi dat ik als fokker dit proces van supergroei de eerste 8 weken mag gadeslaan en met alle voorzichtigheid mag begeleiden. Voorzichtigheid is geboden, want een wezentje dat zo snel groeit en daar alle energie bij nodig heeft, is ook kwetsbaar, zowel lichamelijk (ga maar na hoe zacht botjes nog moeten zijn als ze zo snel moeten groeien) als ook geestelijk. En wat bijzonder en ook moeilijk voor de nieuwe baasjes dat die het na 8 weken over mogen nemen en verder mogen begeleiden. Oei, ze gaan nog verder groeien, heel snel en soms lichamelijk zo snel dat we wel eens vergeten dat het eigenlijk toch tot zeker hun eerste jaar nog baby's zijn: grote, zachte, lieve en ondeugende baby's. En nu ga ik nog lekker kijken naar mijn supersnel groeiende, maar nog kleine, zachte, lieve en nog niet ondeugende baby's :).

Hetzelfde hondje (we noemen hem hier Gijs) vlak na de geboorte en nu

Weer een week voorbij

Buiten is het somber en regent het, maar binnen is het warm, droog en gezellig en groeien acht kleine pups voorspoedig op. Zij hebben geen enkele weet van het weer buiten en genieten gewoon volop van de liefde en de verzorging van hun mams en van ons. Bij de nestjes, onder "actuele nestjes" zijn weer nieuwe portretjes, verhaaltjes en foto's te vinden. Veel plezier met het kijken naar de hummels!

De Fokhonden

JA Content Slide Error: There is not any content in this category
U bevindt zich hier: Home