CityDoodles, fokker van Australian Labradoodles

Ik fok mini en medium Australian Labradoodles in verschillende kleuren en vachtsoorten.
Op deze site vindt u informatie en ook vooral veel foto’s van Australian Labradoodles.

Ik weet niks

In dit blog heb ik nu een poosje geprobeerd allerlei onderwerpen, meer of minder interessant, de revue te laten passeren. Nu ik dit een poos doe merk ik hoe ongelofelijk moeilijk het is om steeds iets origineels te bedenken. Ik kijk veel op Facebook naar de vragen en items die ik zie rondom de Australian Labradoodles, maar heel veel onderwerpen heb ik al eens besproken. Ik kan wel weer mijn ervaringen over allergieën delen, maar straks denk iedereen "daar heb je haar weer". Ik kan wel weer iets zeggen over de noodzaak tot borstelen, maar ja ook dat wordt vervelend en over voer durf ik helemaal niets meer te zeggen. Ook mijn eigen vierpotige huisvrienden geven nog wel eens inspiratie voor een leuke blog, maar op dit moment moet ik eerlijk zeggen dat die ook gewoon rustig doorkabbelen. Ik doe zelf ook nog wel eens wat stomme dingen (ben ik zelfs vrij goed in), maar die wil ik of niet delen (haha) of ze zijn het delen niet waard. Kortom, ik ben even inspiratieloos, ik zit in een schrijversdip, zoals dat ook wel mooi gezegd kan worden. Ik stop er dus even mee om op regelmatige basis een blog te schrijven. Natuurlijk blijf ik publiceren als er echt wat nieuws te melden valt, maar voor even zal dat niet meer iedere week zijn. Het mooie weer komt eraan, ik ga naar buiten, waar de vogels fluiten en de doodles dartelen. En ik hoop, ik hoop heel erg hard dat er deze zomer weer puppynieuws zal komen bij Citydoodles, daar zijn we wel weer eens aan toe na een hele lange pauze. 

Weer eens een wist u datje..

Wist u dat.......

- ik zo geïndoctrineerd was door alle berichten op FB over hoe slecht Royal Canin wel niet is dat ik mijn Loekie die wat allergische klachten heeft en het al 6 jaar zonder problemen en medicijnen super doet op Royal Canin Hypoallergene brokken ook ander voer ging geven

- dat het arme beest gek werd van de jeuk en hij van ellende bijna zijn pootjes helemaal open likte

- dat dus zelfs ik me gek liet maken door FB fora

- dat ik nu weer heel snel terug ben naar Royal Canin hypoallergeen voor Loek en dat hij me heel erg dankbaar is en weer door het leven danst als vanouds

- dat ik dus nu het bewijs heb geleverd dat zeker de voerkwestie een typisch gevalletje is van "kijk naar je hond" en niet naar FB

- dat ik zojuist (zonder overdrijven), gewapend met een Activet borstel en de DP autobrush in 1,5 uur 5 honden heb geborsteld en er ook nog 1 (met als extra wapen een tondeuse met opzetkam en een schaar) heb getrimd

- dat dat dus wat betreft tijdsinvestering heel erg meevalt

- dat dit natuurlijk ook wel deels komt doordat ik het iedere week doe en ze dus nooit heel erg in de klit raken, maar toch

- dat ik en de honden verslaafd zijn geraakt aan mijn nieuwe hobby "zelf drogen" van snacks

- dat daardoor regelmatig mijn huis vergeven is van een wat weeïg luchtje, maar dat ons dat helemaal niets kan schelen

- dat Lady ineens loops is geworden (heeft heeeeeel lang geduurd)

- dat zij gaat trouwen met Moos en dat wij hopen dat zij hele leuke kindertjes gaan krijgen

- dat we daar nog wel effe op moeten wachten

- dat ik heel zenuwachtig ben of het nu wel gaat lukken, omdat Mara pas na de dekking helaas toch geen pups bleek te verwachten

- dat ik nog steeds hoor dat lang niet iedereen een ziektekostenverzekering voor zijn hond afsluit

- dat dat op zich niet uitmaakt als je maar wel de reserves hebt om toch echt naar de dierenarts te gaan en de behandeling te betalen als dat nodig is

- dat honden namelijk zomaar ineens wat kunnen hebben

- dat Coco dat vorige week weer eens bewees met een enorme huidinfectie die zich met de snelheid van het licht over haar lijf uitspreidde

- maar dat we die met hulp van de dierenarts nu succesvol gestopt hebben en dat je dus echt nooit moet aarzelen om bij problemen iemand te raadplegen die daar echt voor heeft gestudeerd

- dat ik serieus hoop dat het nu echt lente en zomer gaat worden omdat ik al die natte en blubberige hondenpoten meer dan zat ben

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Dancing Loekie

Pluk de dag

Vandaag kwam ik in het bos een mevrouw tegen met een hond. Een mooie, lieve hond, die duidelijk al wat ouder was. Uiteraard ging mijn hele zooitje kijken bij deze brave beer, maar allemaal besnuffelden ze hem gewoon heel vriendelijk. Hoewel we namelijk graag willen dat doodles altijd vrienden met iedere andere hond zijn, is dat natuurlijk echt niet zo. Mijn cluppie vindt de meeste honden lief of negeert ze gewoon compleet, maar er zijn ook honden die ze gewoon als aartsvijand zien en waar heel hard tegen moet worden geblaft (meer doen ze gelukkig nooit). Maar in dit geval waren ze gewoon alleen maar vriendelijk tegen deze oudere beer. Ik had deze hond plus baasje wel vaker gezien, maar eigenlijk bleef het altijd bij goedemorgen en vervolgden we ons rondje, zoals dat meestal gaat. Vandaag begon het baasje van de brave beer echter spontaan te vertellen over haar zorgen over de ouder wordende beer. Het ging niet meer zo goed, zijn hart was vergroot, vocht in zijn buik en daardoor kon hij niet zo goed en lang meer lopen en had hij het soms zwaar en benauwd. Zo moeilijk om te zien en ook zo ontzettend moeilijk omdat de conditie per dag verschilde en hoe moeilijk heb je het daar als baasje niet mee. Je vriend, je maatje, je alles wordt ouder, nog ouder en krijgt het moeilijk en dan komt altijd de onvermijdelijke vraag: wat is nog diervriendelijk en wat niet meer. Hoe onmenselijk is die vraag voor ons, als hondenbaasje. Wij houden met heel ons hart van onze viervoeters, we willen het beste voor ze en willen dat eigenlijk oneindig lang, maar we weten dat oneindig lang nooit zo lang is als wij wel zouden willen. Na dat gesprekje met dit baasje van de brave beer keek ik weer eens goed naar mijn kudde en realiseerde me dat ook ik niet meer alleen jonge en fitte honden heb. Odie wordt echt ouder, krijgt een grijze baard en is nog wel zeer vitaal, maar toch, Baloutje is toch ook al echt wel middelbaar, maar daar zou je dat werkelijk niet van zeggen en Coco, ja dat is toch echt ook wel ons zorgenkindje. De problemen met haar heupen en knieën worden zeker niet minder in een vochtige winter en ik moet helaas toch echt constateren dat ze weer een jasje heeft uitgedaan de laatste maanden. We doen er alles aan om haar in conditie te houden en haar leven zo mooi mogelijk te laten zijn, maar ach wat doet het pijn als je haar 's avonds moeizaam overeind ziet komen. Tja, zo'n gesprekje laat me toch niet koud en doet me realiseren dat de enorme vreugde en liefde die we van onze viervoeters krijgen altijd ook een keerzijde heeft. Grrrrr niet te veel aan denken en maar hopen dat ik nog heel lang van mijn o zo dierbare kudde mag genieten. Pluk de dag!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Loekie, ons middelbare baasje.

Foto-Gallery

U bevindt zich hier: Home