CityDoodles, fokker van Australian Labradoodles

Ik fok mini en medium Australian Labradoodles in verschillende kleuren en vachtsoorten.
Op deze site vindt u informatie en ook vooral veel foto’s van Australian Labradoodles.

10 redenen om geen Australian Labradoodle te willen

Gisteren was Tommy weer in beeld tussen de boeren en hij deed het weer leuk op de buis, dus dat zullen best wel weer aardig wat mensen ook hebben gezien. Ook als ik de mails zie zijn er behoorlijk wat mensen op zoek naar een lieve Australian Labradoodle. Hier in de buurt wemelt het van deze krullenbollen, dus volgens mij zijn ze populair. Nu ben ik altijd een beetje tegendraads, dus dacht ik dat het eens goed zou zijn om eens wat redenen op te noemen waarom je geen Australian Labradoodle moet willen aanschaffen.

1. Je huis is nooit meer schoon, niet alleen je vloer is vies, maar tot een hoogte van ca 75 cm zitten al je muren/kasten onder de modderspetters.

2. Je dacht dat je een lekkere bank of stoel had om languit tv in te kijken...dat vindt je doodle ook en jij mag op de grond zitten.

3. Ook al bestaat er nu een automatische borstel, je hebt zo een tenniselleboog of geblesseerde pols door de enorme hoeveelheid klitten.

4. Geen vakanties meer, als je geld al niet op was gegaan aan de trimmer en alle speeltjes die hij sloopt kan je hem toch niet achterlaten in een pension met zijn trouwe ogen. En als je nog iets kan vinden waar je 1 hond wel mee kan nemen, kan je het jaar daarop er niet meer heen omdat je dan ineens twee doodles hebt en dat is nu net niet toegestaan. Waarom heb je er een jaar later ineens 2??? Zie reden nr 10.

5. Vergeet nu maar dat je zelf gaat genieten van dat stukje heerlijke oude kaas. Hij kijkt je net zo lang aan en kruipt steeds dichter op je tot hij het uiteindelijk toch voor elkaar krijgt en daarna is het eten van een stukje oude kaas nooit meer hetzelfde.

6. Je moet visite melden donkere kleding aan te trekken, tenzij je juist wil dat de visite niet meer komt :). Nee, ze verharen nauwelijks, maar ze stempelen reuze graag pootafdrukken op je broek, want het is wel de bedoeling dat je ze aait.

7. Zeg maar dag tegen je mooie grasveld. Ze weten dat hun oorsprong in Australie ligt en ze doen steeds verwoede pogingen om een tunnel te graven, terug naar hun land van oorsprong.

8. Ze kletsen de oren van je hoofd. Nu zal iedereen die dit leest zich afvragen wat ik bedoel, want het is zeker niet zo dat ze steeds blaffen, maar ze praten echt..serieus. brrrr, grrrrr, ieuww, mmmrrrr en dat alles op allemaal verschillende toonhoogten.

9. Ze kunnen je laten huilen en gek worden van verdriet als het even niet zo lekker met ze gaat, ze wurmen zich namelijk binnen no-time in ons hart en in onze ziel.

10. Ze zijn vreselijk verslavend. Het begint met 1, dan zijn er 2 en voor je het weet zijn er ...... nog meer. En horen we niet steeds dat verslavingen echt niet goed voor ons zijn??

 

  

 

 

 

 

 

 

Tja... helemaal niet leuk zo'n doodle.

Teleurstelling

Eigenlijk had dit natuurlijk een blij en vrolijk stukje moeten worden waarin ik zou melden dat er weer pups op komst zijn bij Citydoodles. Helaas, niets is minder waar. Mara ziet dat de zomer er aan komt en voelt er niets voor om haar strakke bikinilijf in te ruilen voor een uitdijend lichaam met pups. Op zich kan ik me daar wel iets bij voorstellen, maar toch overheerst bij mij de enorme teleurstelling. Teleurstelling voor de gezinnen op de wachtlijst waar al gedroomd werd over een lief pupje, teleurstelling bij mij omdat ook ik al weer droomde over warme puppylijfjes en blije gezinnen. Maar weer blijkt dat de natuur het laatste woord heeft. Wij laten progesteron bepalen om het juiste tijdstip van dekking te bepalen, we kiezen zeer zorgvuldig partners, maar het zal moeder natuur een zorg zijn wat wij allemaal doen. Als zij het goed vindt komen er kleintjes en anders simpelweg niet. En dit keer stond ik dus naar een echoscherm te kijken waar geen vruchtjes op verschenen en komen er dus  geen kleintjes, geen pups bij Citydoodles. Hoe het verder gaat met de planning bij Citydoodles kan ik op dit moment totaal niet zeggen. De dames houden er vreemde timingen mbt loopsheid op na of worden niet zwanger, ik kan er geen zinnige planning voor maken. Natuurlijk hoop ik dat het tij weer zal keren en dat er hier ook weer pups zullen komen, maar alleen moeder natuur weet bij wie en wanneer en mijn glazen bol laat nu alleen maar mist zien.

Lekker bezig met je hond

Toen ik nog niet zo actief was in de hondenwereld dacht ik echt nooit na over de activiteiten die je met een hond zou kunnen ondernemen. Ik zag altijd iedereen wandelen met zijn hond, sommige mensen hadden daarbij hun hond aan de lijn, bij andere mensen liep de hond los en ik zag ook wel eens mensen op de fiets terwijl de hond meerende. Dat waren wel zo'n beetje de activiteiten die ik in mijn hoofd had als ik dacht over bezigheden met je hond. Tuurlijk, een balletje of een stokje gooien kon ook nog wel, maar echt, meer kon ik me niet indenken. Op het moment dat de eerste hond zijn intrede hier deed ging er dan ook een compleet nieuwe wereld voor me open. Er waren ontelbaar veel activiteiten die je met je hond kon doen. Natuurlijk was er een breed scala aan allerlei gehoorzaamheidscursussen, maar ook kon je dansen met je hond, jouw en zijn behendigheid trainen, speuren, pakwerk doen, frisbeeen, treibballen, niet normaal, het leek wel of er meer mogelijkheden waren dan er aan sportmogelijkheden voor je kind zijn. Ook met het aanbod hondenspeelgoed is helemaal niets mis: je kan er met gemak een Bart Smit winkel mee vullen, van goedkope plastic piepbeesten waar je knettergek van wordt, tot peperdure houten puzzels die je hond heerlijk kapot knaagt als je even niet oplet, je kan je er helemaal failliet aan kopen. Natuurlijk heb ik in de loop der jaren het nodige geprobeerd, want ja, als je alle berichten moet geloven op internet verveelt je hond zich echt te pletter en gaat dood van verveling als je niet voortdurend met hem of haar aan de gang bent. Ik heb voor een fortuin aan speelgoed gekocht, dat meestal sneller kapot was dan ik het af kon rekenen. Het enige speelgoed dat ze en leuk vinden en niet direct kapot gaat zijn de knuffels van Ikea. En toch trap ik er steeds weer in om toch nog een keer zo'n leuke puzzel te kopen of een of ander bijzonder gevormd ding van peperduur duurzaam materiaal. En ook in de wereld van cursussen en bezigheidsworkshops probeer ik samen met 1 van mijn honden af en toe mijn heil te zoeken. En steeds eindigt dat bij mij weer met koude voeten en koude handen op een ongezellig veldje met een zeer ongelukkig kijkende hond die aan alle kanten uitstraalt dat hij of zij echt heel graag naar huis wil. Ik denk echt dat er zeker heel veel honden zijn die dol zijn op allerlei sporten en bezigheden en die heerlijk met speelgoed aan de gang gaan. Ik heb echt hele gekke honden, die na hun puppytijd vooral enthousiast worden van lekker lang wandelen in het bos of aan het strand, waarbij ze naar hartelust kunnen snuffelen, graven, rennen en ravotten. Als ik ze echt helemaal dolgelukkig wil maken gooi ik ook nog af en toe een tennisbal (soms tot grote vreugde van met name Odie en Coco ook in het water). Niet zo'n dure chuckit bal die veel beter is voor het gebit, nee gewoon zo'n gevonden gele bal waar de tanden vreselijk van slijten. Dan stralen de ogen, flapperen de oren en lachen de bekken. Als ik mijn hardloopschoenen aantrek heb ik zes stuiterballen om me heen, want dat is ook helemaal te gek, maar verder....sorry, mijn doodles slapen verder en houden geloof ik ook niet zo erg van koude en natte veldjes en veel te duur speelgoed. 

 

Foto-Gallery

U bevindt zich hier: Home